عرض جغرافیایی یکی از مفاهیم مهم در جغرافیا است و به فاصلهٔ عمودی یک نقطهٔ مشخص بر روی سطح زمین از خط استوا مرجع میدهند. عرض جغرافیایی معمولاً به صورت زوج اعداد اعشاری بیان میشود و مقدار آن بین -90 تا +90 درجهٔ است. عرض جغرافیایی نقاط در نیمکرهٔ شمالی به صورت مثبت و در نیمکرهٔ جنوبی به صورت منفی بیان میشود. به عنوان مثال، خط استوا دارای عرض جغرافیایی صفر است، در حالی که قطب شمالی دارای عرض جغرافیایی +90 درجه و قطب جنوبی دارای عرض جغرافیایی -90 درجه است. عرض جغرافیایی مکانها در تعیین اقلیم، آب و هوا، و موقعیت جغرافیایی آنها نقش مهمی دارد.
عرض جغرافیایی
عرض جغرافیایی (Latitude) یکی از مختصات جغرافیایی است که موقعیت یک نقطه روی سطح زمین را نسبت به خط استوا تعیین میکند. این مختصات به همراه طول جغرافیایی (Longitude) برای تعیین دقیق موقعیتهای جغرافیایی استفاده میشود. عرض جغرافیایی بهطور خاص موقعیت یک مکان را از نظر شمالی یا جنوبی خط استوا نشان میدهد.
ویژگیهای عرض جغرافیایی:
خط استوا: خط استوا، که بزرگترین دایره فرضی زمین است، به عنوان مرجع صفر درجه برای اندازهگیری عرض جغرافیایی استفاده میشود. این خط زمین را به دو نیمکره شمالی و جنوبی تقسیم میکند.
-
مقدار عرض جغرافیایی: